* این یادداشت چهارشنبه، هفتم خردادماه 1393 در لذتهای پراکندهی بلاگفا، منتشر شده بود.
لذتی که در دوباره دیدنِ بعضی از شاهکارهاست، قابل مقایسه با...
اصلا لذتِ دوباره دیدنِ بعضی از فیلمها، از اولین بار تماشا کردنشان هم بیشتر است.
دنیا و میراژ را نمیدانم، ولی خودِ من ترجیح میدهم اینجا بیشتر، با شما، دوباره فیلمبینی کنم. که همراه هم، تماشای فیلمهایی را باز، تجربه کنیم.
اصلا قرارمان همفیلمبینی بود.
نظرتان در مورد تماشای یک فیلمِ بینظیرِ آلمانی چیست؟ فیلمی که اسکار بهترین فیلم خارجی زبان سال 2006 را هم برده، و اگر از من بپرسید، بهترین فیلم خارجیزبانِ برندهی اسکار، در تمامِ دورههایش بوده. نه که همهی فیلمهای برندهی اسکار خارجیزبان را دیده باشم. ولی چندتایی از مهمترینهایشان را که دیدهام.
فیلمی که آخرش، حالتان را خوب خواهد کرد.
ترجیح میدهم در مورد قصه و فیلم، الان هیچ چیزی نگویم. باید ببینیدش. یک فیلم در برلینی که وسطش دیواری بود که دنیایی فاصله انداخته بود بین مردمِ یک شهر و کشور.
زندگی دیگران، اولین فیلمِ فلوریان هنکل فون دونرسمارک هست، و اگر این فیلم را ندیده باشید، احتمالا از بین هنرپیشههایش فقط سباستین کخ را میشناسید. همان افسرِ نازیای که در فیلم Black Book (Zwartboek) (راستی این فیلم هم گزینهی خوبیست برای باهمبینی) بازی کرده. و اتفاقا من در آن فیلم بیشتر از اینجا دوستش دارم. کلا هنرپیشهایست که نمیشود توی فیلم دوستش نداشت.
طبق روال قبل، این هم خلاصهی داستان از ویکیپدیا:
گئرد وایسلر (با کد شناسائی: HGW XX/7)، بازجوی ارشد اشتازی، پلیس امنیت جمهوری دموکراتیک آلمان و یکی از باورمندان به حکومت سوسیالیستی آلمان شرقی است. او مأمور زیر نظر گرفتن زندگی گئورگ دریمن یک کارگردان تئاتر میشود که مقامات ارشد نیروی امنیتی، به توصیهی وزیر فرهنگ و هنر آلمان شرقی، در پی یافتن بهانهای برای ایجاد محدودیت و خانهنشین کردنش هستند.
تیمی ویژه از ماموران اشتازی با کارگذاری وسایل شنود در تمامی نقاط خانه گئورگ دریمن اقدام به زیر نظر گرفتن او و دوست دخترش که یک هنرپیشهی محبوب است، میکنند.
ادامهی ماجرا را وقتِ تماشای فیلم ببینید.
تماشای فیلم، به شدت توصیه میشود.
قرارمان تا آخر مرداد باشد. اگر زودتر شد که چه بهتر.
***
دربارهی این فیلم، نازلی هم نوشته: سرودی برای انسان نیک